In februari 2025 kreeg ik een ski-ongeluk dat mijn leven compleet op zijn kop zette. Tijdens die val brak ik mijn borst, rug en nek en liep ik een dwarslaesie op. Het is bijna niet te bevatten hoe snel alles kan veranderen; in één seconde stond mijn leven stil.
Ik was nog jong, volop bezig met de dingen die voor mij vanzelfsprekend waren. Sporten, plezier maken, vrijheid voelen – het hoorde allemaal bij mijn dagelijks leven. Ineens moest ik leren omgaan met een situatie die ik me nooit had kunnen voorstellen.
Die periode was zwaar, zowel lichamelijk als mentaal. Maar juist in die strijd heb ik veel over mezelf geleerd. Ik ontdekte hoe sterk ik ben, hoeveel veerkracht je als mens kunt ontwikkelen als je écht moet. Ik ben volwassener geworden en kijk veel bewuster naar keuzes en risico’s. Ook ben ik voorzichtiger geworden, omdat ik weet hoe klein het verschil kan zijn tussen alles hebben en alles verliezen.
Het ongeluk heeft me mentaal sterker gemaakt dan ik ooit had gedacht. Ik heb geleerd te relativeren, door te zetten en ook om dankbaar te zijn voor de dingen die wél kunnen. Het heeft me laten zien dat je kracht niet alleen in je lichaam zit, maar vooral in je mindset.
Als ik terugkijk, zou ik sommige keuzes misschien anders maken. Niet vanuit spijt, maar vanuit de wetenschap die ik nu heb. Tegelijkertijd besef ik dat dit ongeluk mij heeft gevormd. Zonder die ervaring was ik waarschijnlijk nooit de persoon geworden die ik nu ben – iemand die sterker, bewuster en meer in het moment leeft.