Tijdens een dansvoorstelling werd ik niet goed opgevangen en scheurde ik mijn linker kruisband af. Ik was toen net 18 jaar. Ik wilde graag musical studeren, dus dans was erg belangrijk voor me, en opeens door een klein foutje viel die droom ineen. Ik moest een jaar revalideren, kon niet trainen en niet veel later scheurde ik ook mijn rechter kruisband, waarbij ik een longembolie opliep.
Dubbel pech. Deze gebeurtenis heeft veel impact gehad op hoe ik naar mijn lichaam kijk en er mee om ga. Ik heb nieuwe keuzes moeten maken en sommige oude dromen moeten opgeven. Ergens doet dat pijn en heeft dat zeker gezorgd voor veel tranen en innerlijk geschreeuw, maar het hoort bij het leven. Er zijn zoveel mooie dingen die ik wel kan en ik kan weer lopen, dansen en bewegen: misschien niet meer op topniveau, maar genoeg om te kunnen genieten.
Als ik de dingen terug kon draaien zou ik het zeker doen, want het gaat gepaard met veel stress, kosten en zorgen, maar wellicht was het dan op een ander moment gebeurd, dat weet je niet.