Maeve (1995)

Al sinds mijn negende worstel ik met depressies. Ik woonde in Frankrijk en werd veel gepest. Ik hoorde er nooit bij en was een buitenlander die met haar familie naar Frankrijk was verhuisd. Ik werd er niet geaccepteerd en kon moeilijk meekomen op school.

Ik werd op mijn 11e misbruikt door een jongen van 17 die bij ons in huis woonde. Ik werd nog depressiever en durfde het niemand te vertellen. Ik werd gedwongen om mij stil te houden anders zou hij mijn zus ook misbruiken.

Toen ik 17 was heb ik een groepsverkrachting meegemaakt; dit was geregeld door een loverboy waar ik smoorverliefd op was. Daarna ben ik erin gaan geloven dat ik niet waardevol was en alleen maar goed was voor seks en uitbuiting.

Ik heb meerderen slechte relaties achter de rug met huiselijk geweld en mishandelingen. Het vertrouwen in de mensheid was weg. Mijn PTSS en angsten werden zo groot dat ik niet meer alleen over straat durfde. Toen adviseerde mijn psycholoog mij om een hond te nemen en Balou is de perfecte match voor mij.

Ik ben vorig jaar gescheiden van mijn ex-man die mij ook misbruikte en mishandelde. Hierin heeft Balou heel erg geholpen om nog te kiezen om elke dag op te staan, en te kiezen voor leven en traumaverwerking. Nu gaat het redelijk goed met me. Ik werk als ervaringsdeskundige in de jeugdzorg en kan met Balou andere jongeren helpen met PTSS en traumaverwerking.

Mijn hond speelde tijdens mijn depressie en forse PTSS-  klachten een enorm grote rol in mijn leven. Hij gaf mij een gevoel van liefde en gezien worden, en een stukje hoop als ik zelf geen hoop meer had. Hij was mijn troostende levende knuffelbeer op momenten dat ik hulpeloos niet uit bed kon komen wegens de heftige dissociaties en herbelevingen die ik had. Hij hielp me om naar buiten te gaan en mezelf niet te isoleren.

Mijn hond is mijn maatje en oordeelt niet over mij. Hij voelt me heel goed aan en ik ben enorm dankbaar voor hem in mijn leven.